زشتى انجام گيرد . هركس در مدينه مرتكب اين اعمال شود ، خدا و فرشتگان و همهء مردم او را نفرين مىكنند . « 1 » 7 - هرستمگرى كه فكر بدى دربارهء مدينه داشته باشد ، خداوند او را از بين مىبرد ، همچنانكه نمك در آب حل مىشود . در عبارت ديگر چنين آمده است : هركس براى اهل مدينه ارادهء سويى داشته باشد . . . تا آخر حديث . « 2 » 8 - خدايا هركس مردم مدينه را بترساند و به آنان ستم روا دارد ، او را بترسان . لعنت خدا و فرشتگان و مردم بر چنين كسى باد . ديگر توبه و بازگشت او پذيرفته نمىشود . « 3 » 9 - هركس مردم مدينه را بترساند ، خداى در روز قيامت او را بيم مىدهد و هرگز عمل و توبه او قبول نيست . « 4 » 10 - هركس مردم مدينه را با ستم خود بترساند ، خداوند او را بيم دهد و لعنت كند . « 5 » در عبارت ابن نجار چنين آمده است : هركس مردم مدينه را از روى ظلم بترساند ، خداوند او را بيم دهد ، و خدا و فرشتگان و مردم بر او لعنت فرستند . 11 - هركس مردم مدينه را بترساند ، مرا ترسانيده است . احمد اين روايت را به نقل از جابر بن عبد اللّه چنين آورده است : يكى از فرمانروايان فتنه و فساد وارد مدينه شد و در آن هنگام ، نور چشم جابر زايل شده بود . به جابر گفتند : مىتوانى از اين حاكم دور بشوى . پس بيرون آمد و در ميان دو پسرش راه مىرفت . سنگى به پايش خورد و آن را خون‌آلود كرد و گفت : نابود و سرنگون باد كسى كه رسول اللّه را ترسانيد . يكى از پسران وى يا هردو آنها گفتند : اى پدر ، رسول اللّه را چگونه مىترسانند ، با اينكه او وفات فرموده است ؟ گفت : از رسول اللّه شنيدم كه فرمود : هركس بترساند . . . تا آخر حديث . « 6 » اين اميرى كه در حديث به دو اشاره شده ، همان بسر بن ارطاة است ، چنان كه سمهودى

--> ( 1 ) . صحيح بخارى : 3 / 178 ؛ سنن بيهقى : 5 / 197 . ( 2 ) . وفاء الوفاء : 1 / 31 . ( 3 ) . همان مأخذ - به نقل از طبرانى با رجال صحيح . ( 4 ) . همان مأخذ ؛ فيض القدير : 6 / 40 . ( 5 ) . وفاء الوفاء : 1 / 31 - به نقل از نسائى . ( 6 ) . مسند احمد : 3 / 354 .